Czy mój blog, moja radosna pisanina może zmienić świat? Śmieszne, megalomańskie marzenia. Ale prawda jest taka, że zmieniam świat nawet gdy patrzę sobie teraz na niebo (piękna ta mgła!). Tylko jest to zmiana naprawdę minimalna. Mój blog też zmienia świat.
Wrzucam zdjęcie reklamy. Marka jednak słabo dostępna w Polsce, więc reklama jest bezcelowa. Nie robię tego aby coś reklamować. Robię to aby coś pokazać. Będzie o marce Patagonia. Patagonia robi ciuchy i sprzęt turystyczny. Innymi słowy robi to, czego tak nie lubią minimaliści, powoduje, że na naszej planecie pojawia się coraz więcej rzeczy. To żart. Ludzie potrzebują rzeczy, ci mniej normalni też. Patagonia to firma, której właściciel nie ma potrzeby karmić ego za pomocą bezpodstawnie drogiego samochodu, czy innych wynalazków do karmienia ego. Jest minimalistą praktycznym i teoretycznym. Nie wiem czy używa słowa minimalizm. Wiem, że odważnie twierdzi, że większość problemów tego świata by zniknęło gdyby ludzie cenili prostotę i nie mieli potrzeby mieć więcej niż inni. Firmę też prowadzi w ten sposób. Wyżej ceni dobry nastrój niż efektywność. Wiem, że w dzisiejszym świecie brzmi to jakby ktoś rozdawał kwiatki podczas bitwy pod Sommą, ale rozdaje i jeszcze żyje.
Podobno rozsądni mają plany, a wariaci opowieści. Spodnie, które miały już nie żyć, mają dużo opowieści. Swego czasu wygrały minimalistyczny Wimbledon. Pochodzą z pre-minimalistycznych czasów, w których tuziny par spodni prowadziły duszny i bezcelowy żywot. Właściciel nie wiedział, że te spodnie, to te ulubione. Mało wiedział o sobie. Żył w głębokiej nieświadomości. Poprawiał sobie humor kupnem nowych par, które lądowały w szafach, na stertach zapomnianych ubrań. Spodnie, które miały już nie żyć, też trafiły do kolekcji podczas takich zakupów. Kolejne, zwykłe, szare, nie drogie, mniej niż 100zł.
Czytaj dalej
Długo myślałem o tekście, w którym analitycznie opiszę, co myślę, o szkoleniach, książkach czy systemach zajmujących się ulepszaniem naszej „motywacji do działania”. Ale napiszę wyjatkowo krótko i prosto:
Rób rzeczy, której nie wymagają ulepszania twojej motywacji.
Martin Amis pisał o odwróceniu czasu (Strzała czasu), Kurt Vonnegut o powtórce ostatnich dziesięciu lat (Trzęsienie czasu), Stanisław Lem o podwójnej śmierci, jednej przed urodzinami i drugiej po zgonie (Dzienniki Gwiazdowe). Wszystkie takie zabawy z czasem są moim zdaniem bardzo wartościowe. Czas to coś tak pewnego, tak stałego, tak przewidywalnego, że aż się prosi aby skruszyć nasze betonowe podejście do tematu. Parę lat temu, przez ekrany kin przewinął się film o tytule „Mr.Nobody”. Film mocno zakręcony. Wiele osób uznało, że autor specjalnie wszystko zakręcił i pokręcił, ponieważ teraz tak się najlepiej sprzedaje. Wielu innych doszło do wielce „odkrywczego” wniosku, że film jest o tym, że wszystko, co robimy ma jakiś wpływ na naszą przyszłość, czyli zabawa ze słynnym „efektem motyla”. Mi się natomiast uroiło, że film jest zaproszeniem do zabawy z czasem.
W najbliższą niedzielę (30.09.2012) Warszawa biegnie maraton. Mój przyjaciel, który bierze udział w biegu wymyślił mini-akcję społeczną . Jeśli uda mu się złamać 3 godziny, to uczestnicy akcji wpłacą po 5 zł na konto chorego Leosia (leoblog.pl). Każde 3 sekundy poniżej 3 godzin to kolejna złotówka. Czyli przykładowo czas 2:59:30 to 15 zł od każdego uczestnika, a czas 2:57:30 to już po 55 zł. Dla uczestników są sympatyczne nagrody.
Czwórkowa audycja „Nocne cz@ty”. Tytuł „Minimaliści materialni i duchowi„. Było to w czerwcu 2012, rozmowa była na żywo i trwała od 23.00 do 01.00 w nocy. Materiał muzyczny został wycięty i została godzina. Długo. Ale polecam szczególnie. Raz, że niezwykłe jest zestawienie gości, skromna siostra zakonna i minimalista-hedonista. Dwa, że to jeden z niewielu programów o minimalizmie, który nie robi z tego krótkiej, fleszowej informacji, tylko daje czas na spokojną rozmowę. Trzy, ponieważ mam wrażenie, że pierwszy raz w mediach mówię (w miarę) z sensem, a nie plotę trzy po trzy 🙂
Krótka instrukcja:
LINK: http://www.polskieradio.pl/10/505/Artykul/625484,Minimalisci-materialni-i-duchowi
„Chciwość to duża bieda” to słowa siostry Agaty, które padają w programie. I bardzo mi się podobają.
„Żyj tak aby kiedyś logo Google było o tobie” grafika z takim napisem pojawiła się tablicy fb mojego przyjaciela. Długo nad tym myślałem. Najpierw bunt. Potem uznanie. Potem jednoczesny bunt i uznanie. Ale w końcu jednak bardziej bunt.
Janusz Korwin-Mikke powiedział, że paraolimpiada jest jak turniej szachowy dla niepełnosprawnych umysłowo. Wywołało to głośny szum oburzenia. Mam biegunowo inny światopogląd od pana Janusza, ale to zdanie jest według mnie prawdziwe. Jak przyłożyć do tego chłodną logikę, to naprawdę tak jest. Pan Janusz Korwin-Mikke powiedział również, że telewizja powinna pokazywać tylko i wyłącznie super-sprawnych-cyborgów, a nie inwalidów. I to jest już według mnie prawdziwa głupota. Na to powinno być skierowane ostrze oburzenia. Fakt, że inwalida jest inwalidą nie jest przecież bluźnierczy. Ludzie zareagowali jednak odwrotnie. Oburzyło ich to, że inwalida jest inwalidą, a nie zanegowali faktu, że telewizja powinna pokazywać jedynie najlepszych.
Ostatni artykuł wywołał dyskusję o funkcji strachu i odwagi. Rozmyślałem nad tym intensywnie.Wiedziałem, że minimalizm to zwycięstwo w walce z własnymi lękami, ale z drugiej strony jakoś nie zgadzam się z tym, że minimalizm to odwaga. Pewnie głowił bym się nad tym bardzo długo, gdyby Kasia nie napisała komentarza: „Jeśli robię coś ale się nie boję, czy można mówić wtedy o odwadze”. Dzięki Kasiu! Momentalnie zrozumiałem. Odpowiedź jest taka prosta: jak nie ma strachu, to nie ma też odwagi.
W Zen istnieje opowieść o pomyleniu liny z wężem. W wersji uwspółcześnionej lina jest zastąpiona krawatem. Jeśli mam przejść przez pokój, na środku, którego leży wąż to moje zachowanie definiowane jest przez strach i odwagę. W zależności od tego, które z dwojga okaże się silniejsze wykonam zadanie lub stchórzę. Jeśli jednak odkryję swoją pomyłkę, zobaczę, że to nie waż tylko krawat, to nie tylko znika cały mój strach, ale znika też odwaga.
Pasja vs. Praca 
Musisz być zalogowany, aby dodać komentarz.